تو بگو وقتی خواب بودم چه کسی مداد رنگیشُ برداشت و فاصله ها رو پٌررنگ کرد ؟؟

نگاهم کرد پنداشتم دوستم دارد. نگاهم کرد در نگاهش هزاران شوق عشق را خواندم. نگاهم کرد دل به او بستم. نگاهم کرد اما بعدها فهمیدم فقط نگاه میکرد

اي كه بي تو خود مو تك و تنها مي بينم

هر جا كه پا مي زارم تو رو اونجا مي بينم

يادمه چشماي تو پر دردو غصه بود

قصه ي  غربت تو قد صد تا قصه بود

ياد تو هر جا كه هستم با منه داره عمر منو آتيش مي زنه

تو برام خورشيد بودي  توي اين دنياي سرد

گونه هاي  خيسمو دستاي تو پاك مي كرد

حالا اون دستا كجاست اون دوتا دستاي خوب

چرا بي صدا شده لب قصه هاي پوچ

اي كه باور ندارم اون همه خاطره مون

عاشق آسمونوپشت يك پنجرها

آسمون خوابيده خدا انگار خوابيده

انگار از اون بالا گريه هامو نديده

يادتو هر جا كه هستم با منه داره عمر منو اتيش مي زنه

زندگی به من آموخت كه چگونه گریه كنم اما گریه به من نیاموخت كه چگونه زندگی كنم.....تو نیز به من آموختی چگونه دوست بدارم اما به من نیاموختی كه چگونه تو رو فراموش كنم

                                                    این طایفه را غصه ورنج دگران نیست

ای هموطنان باری اگر هست ببندید

                                                این ملک اقامتگه ما رهگزران نیست

ما که رفتیم حالا تو میمونی و عشق جدید    

 میدونم چند روز دیگه میشنوم جدا شدید

خواستم خودم رو گول بزنم. همه خاطراتم رو انداختم یه گوشه و گفتم: فراموش!

یه چیزی ته قلبم خندید و گفت : یادمه!یادمه یادمه

خیلی سخته کسی رو که با تمام وجود دوست داری و می پرستی بهت بگه برو به درک برو به درک برو به درک صداش هنوز توی گوشم طنین انداز می شه امروز که دیدمش تازه یادم اومد چقدر دلم براش تنگ شده بود ولی اون غرور منو خورد خاکستر کرد

هميشه انقدر ساده نرو و مگذر لااقل نگاهي به پشت سرت کن...! شايد کسي در پي تو مي دود و نامت را با صداي بي صدايي فرياد ميزند...! و تو... هيچ وقت او را نديده اي

 شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد .بيدار باش من با سبدي پر از محبت مي آيم و آن را قبل از چيدن روي قلبت ميکارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم

                                 

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           دیدی گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط  خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

سیاه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی  ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی  ،  شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که  نیستی  توی  این خونه ،   دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها  خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ  و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

 تو

اگه دستم به جدايي برسه ، اونو از خا طره هام خط مي زنم
از دل تنگ تموم آدما از شب و روز خدا خط مي زنم
اگه دستم برسه به آسمون ، با ستا ره ها قيامت مي كنم
نمي ذارم كسي عاشق نباشه ، ماهو بين همه قسمت مي كنـم
وقتي گاهي منو دل تنها مي شيم ، حرفهاي نگفتني رو ميشه ديد
ميشه تو سكوت بين ما دو تا ، خيلي ا ز نديدني ها رو شنيد
قصه ي جدايي ما آدما ، قصه ي دوري ماست ا ز خودمون
دوري منو تو هر لحظه ي عشق ، قصه ي سادگي گمشدمون